حریم عاشقی

۱۵ دی ۱۳۱۳

شروع دنیای با فروغ فرخزاد

سالروز تولد بانوی هنر ایران رو به همه دوستدارانش تبریک میگم

 فروغ عزیز سپیدی عشق دوستدارنت را می ستایم

و بر سنگ گرم مزارت بوسه مهر می گذارم

تولدت را با سبدها گل نرگس به همه دوستدارنت شادباش می گویم

 گرچه درمیان این همه عشق

من ذره ای شور بیش نیستم

 من پشيمان نيستم
 من به اين تسليم مي انديشم
 اين تسليم دردآلود
 من صليب سرنوشتم را 
 بر فراز تپه هاي قتلگاه خويش بوسيدم
 در خيابانهاي سرد شب
 جفتها پيوسته با ترديد
 يكديگر را ترك مي گويند
 در خيابانهاي سرد شب
 جز خداحافظ خداحافظ صدايي نيست
 من پشيمان نيستم
 قلب من گويي در آن سوي زمان جاريست
 زندگي قلب مرا تكرار خواهد كرد
 و گل قاصد كه بر درياچه هاي باد ميراند
 او مرا تكرار خواهد كرد

 گوش كن
 به صداي دوردست من
 در مه سنگين اوراد سحرگاهي
 و مرا در ساكت آينه ها بنگر
 كه چگونه باز با ته مانده هاي دستهايم
 عمق تاريك تمام خوابها را لمس مي سازم
 و دلم را خالكوبي مي كنم
 چون لكه اي خونين
 بر سعادتهاي معصومانه هستي
 من پشيمان نيستم
 از من اي محجوب من با يك من ديگر
 كه تو او را در خيابانهاي سرد شب
 با همين چشمان عاشق باز خواهي يافت
 گفتگو كن
 و بياد آور مرا در بوسه اندهگين او
 بر خطوط مهربان زير چشمانت

چیزی نگو

قسم نخور

تموم حرفات یه دروغه

کسی نگفت

خودم دیدم

خونه قلب تو شلوغه

چیزی نگو

لیاقتت عشق مقدسم نبود

حس میکنم نبودی و

بودنتم یه قصه بود

تو دیگه مردی و این حرف آخره

بزار عشق تو از خاطرم بره

فکر میکردم قلبت مال منه

اما انگار صد شاخه میپره

اسمتو پاک کردم از تو دفترام

بیخودی قسم نخور

دیگه سخته برام

تو رو باور داشتم و میخواستمت

چرا آتیش کشیدی همه باورم

کسی نگفت بهم

من خودم دیدم

اما راستشو بخوای یه چیزی نفهمیدم

چرا وقتی تو رو از عشق خالی دیدم

جای گریه به حالت میخندیدم

شایدم واسه اینه

که دیگه بی ارزشی

واسه همه عروسک نمایشی

تو که میگذری ساده از همه عشق

لیاقت نداری دیگه با من باشی

......................................

فصل رویایی من هم تموم شد

 بی بارون اما دلگیر مث همیشه

پاییز پاییزی نکرد

 و این بار حرف آخر

به یاد

 بالشهای خیس شده

از

شبنم غم